Elementy instalacji

Czerpnia

Pierwszym elementem służącym do pobierania powietrza z otoczenia na potrzeby wentylacji jest czerpnia powietrza. Najczęściej się ją umieszcza w zewnętrznej ścianie budynku, z dala od kominów i wywiewek pionów kanalizacyjnych, aby zapobiec pobieraniu powietrza zanieczyszczonego. Umieszczenie czerpni na południowej ścianie budynku zapewnia pobieranie cieplejszego powietrza zewnętrznego niż przy innej jej lokalizacji. Jest to korzystne w okresie zimowym, lecz niekorzystne w letnim. Z odwrotną sytuacją mamy do czynienia przy umieszczeniu czerpni w ścianie północnej.

Chłodniejsze powietrze jest dostępne zarówno latem, jak i zimą. Tej sprzeczności można uniknąć, wykonując dwie czerpnie – północną i południową. Na kanałach, łączących je z centralą, powinny się znajdować przepustnice, umożliwiające przełączanie miejsca pobierania powietrza odpowiednio do pory roku. Dobrym rozwiązaniem jest zbudowanie czerpni wolno stojącej w przydomowym ogródku, na wysokości metra nad ziemią.

Kanał wentylacyjny, odchodzący od czerpni do centrali, jest zakopany w ziemi poniżej głębokości zamarzania gruntu i spełnia rolę wymiennika gruntowego, dogrzewającego lub ochładzającego powietrze w zależności od pory roku.

Dostępne są całe systemy rur do wykonania wymiennika wraz z czerpnią w wersji instalacji blokowej w układzie Tichelmanna'a i pierścieniowej.

Cechą szczególną tych rur jest posiadanie dodatkowej specjalnej warstwy wewnętrznej o właściwościach przeciwbakteryjnych.

Możliwe jest również zbudowanie wymiennika gruntowego w postaci komory wypełnionej kamieniami i żwirem. Temperatura ścianek wymiennika jest zbliżona do temperatury gruntu, wynoszącej +8°C. Zimą powietrze przepływając przez komorę i omywając kamienie ulega wstępnemu ogrzaniu, natomiast latem jest wychładzane.

W okresach przejściowych (wiosna i jesień) wymienniki gruntowe powodują niekorzystne wychładzanie powietrza świeżego. Dlatego w tym okresie zalecane jest wykorzystywanie czerpni ściennych. Jednak należy zwrócić uwagę, że wymienniki gruntowe możemy stosować tylko na działkach o niskim poziomie wód gruntowych. Przy wysokim poziomie będą one zalewane wodą i nie spełnią swojej funkcji.
Jednak istnieje jeszcze inne bardzo dobre rozwiązanie wymiennika gruntowego jest to gruntowy płytowy wymiennik ciepła.

 Zasada działania wymiennika płytowego

Wymiennik gruntowy płytowy Geo Provent nie jest odmianą wymiennika żwirowego. Tak mogą mówić tylko ci, którzy nie rozumieją istoty pracy obu wymienników. Należy on do grupy wymienników bezprzeponowych czyli powietrze ma bezpośredni kontakt z gruntem, konstrukcja jego jednak jest zupełnie odmienna od wymiennika żwirowego. I ta właśnie inna budowa świadczy o jego innowacyjności, a doskonałe parametry pracy (grzanie i chłodzenie) powodują, że jest on niezastąpiony w budownictwie energooszczędnym i pasywnym.

Wymiennik płytowy Geo Provent przeznaczony jest do pracy ciągłej. Dzięki swoim dobrym parametrom, nie potrzebuje on czasu na regenerację. Zamieszczone na naszej stronie wykresy temperatur potwierdzają tę informację. Nawet względy higieniczne przemawiają za tym by wymiennik pracował non stop. Ruch powietrza także zapobiega rozwojowi drobnoustrojów i grzybów.
Gruntowy płytowy wymiennik ciepła działa w sposób następujący. Powietrze potrzebne nam do wentylacji pomieszczeń pobierane jest przez czerpnię gruntową, która powinna się znajdować w miejscu o możliwie małej koncentracji zanieczyszczeń, z dala od ulic, parkingów, itp. Transportowane jest do wymiennika gruntowego przez rurę z wkładem antybakteryjnym. Tu zależnie od posiadanej temperatury powietrze ulega ogrzaniu lub ochłodzeniu.

Więcej na temat gruntowego płytowego wymiennika ciepła TUTAJ:

Sieć kanałów

W rekuperatorach bardzo istotną rolę odgrywają kanały wentylacyjne. Projektując dom, należy przewidzieć trasy prowadzenia przewodów, gdyż ich wymiary wahają się od 80 do 250 mm. Z reguły centralę wentylacyjną lokalizuje się na poddaszu lub w piwnicy, centralnie względem obrysu budynku. Pozwala to na minimalizację poziomych odcinków kanałów i w miarę symetryczne układy kanałów rozprowadzających powietrze do pomieszczeń.

Również połączenie z czerpnią i wyrzutnią nie nastręcza kłopotów, a powstający w czasie pracy hałas nie przeszkadza osobom przebywającym w innych pomieszczeniach. Kanały wentylacyjne z reguły wykonuje się z rur spiro z uwagi na ich niską cenę i prosty montaż. Należy zwrócić uwagę, aby średnice kanałów nie były zbyt małe, bo powoduje to wzrost oporów przepływu.

Zbyt małe średnice przewodów są ponadto dodatkowym źródłem hałasu w instalacji. Nawiewniki z przewodami spiro łączy się przy użyciu przewodów elastycznych. Zaleca się, aby posiadały one izolację termiczno-akustyczną. Przewody elastyczne z taką izolacją mają od wewnętrznej strony perforację, natomiast przewody z izolacją jedynie termiczną nie mają perforacji.

Zastosowanie izolacji termiczno-akustycznej pozwala z jednej strony zabezpieczyć się przed wykraplaniem wilgoci w przewodach, z drugiej – wytłumić hałas powstający w instalacji.
Zasada działania systemu wentylacyjnego (rys. Bursa)

Nawiewniki

Najczęściej stosuje się anemostaty lub kratki nawiewne. Lepiej, żeby były z metalu. Plastikowe ulegają silnemu naelektryzowaniu i przyciągają kurz. Nawiewniki metalowe prawie się nie elektryzują. O wiele rzadziej zatem trzeba je czyścić.

Automatyka

Zastosowanie sterowników i programatorów pozwala na optymalne sterowanie ilością i temperaturą powietrza nawiewanego, odpowiednio do pory dnia. Z reguły można zaprogramować kilka cykli pracy centrali. W systemie znajdują się czujniki temperatury powietrza, wilgotności, zawartości dwutlenku węgla. Automatyka może informować o uszkodzeniach i koniecznych pracach serwisowych.


© 2011 Projekty Rossol. Wszelkie prawa zastrzeżone. Projekt i wykonanie A.I.FIA